Bielany
Bielany, dzielnica
Teren dzisiejszych Bielan dawniej tworzyły wsie znajdujące się daleko poza granicami Warszawy. Najbardziej zaludnione z nich były wsie: Pólków, Buraków, Słodowiec i Wawrzyszew. Oprócz uprawy roli duże znaczenie dla miejscowej gospodarki miała obróbka drewna, szczególnie zaś rzeczka Rudawka, nad którą zlokalizowano liczne młyny wodne oraz stawy.
W drugiej połowie XVII wieku na terenie średniowiecznej wsi Polków osadzono krakowskich kamedułów, którzy otrzymali tu liczne nadania ziemi i wznieśli zespół budynków klasztornych. W XVIII wieku na terenie Młocin, które stanowiły część dóbr królewskich, został zbudowany pałac dla ministra Brühla. W tym wieku także została założona wieś Wólka, późniejsza Wólka Węglowa, a wokół królewskiego dworu rozwinął się również Marymont.
Wiek XIX wiąże się z rozbudową Twierdzy Warszawa. Ograniczenia związane z inwestycją dotknęły okoliczną zabudowę. Na początku XX wieku na obszary Chomiczówki i Wawrzyszewa zaczęli napływać nowi osadnicy – pojawiła się tu drobna produkcja ogrodnicza. W 1916 roku nastąpiło poszerzenie granic Warszawy między innymi o Stare Bielany, Marymont i Słodowiec. Pojawiła się nowa zabudowa mieszkaniowa, szczególnie w obszarach objętych granicami miasta. W okresie międzywojennym dzielnica uzyskała połączenie z centrum miasta dzięki linii tramwajowej. W tym czasie 1639 ha terenu zamieszkiwało 65,8 tysięcy mieszkańców.
Po II wojnie światowej powstała dzielnica Żoliborz, do której w 1951 roku częściowo dołączono wsie z gminy Młociny, takie jak Placówka, Młociny czy Wólka Węglowa. W latach 70. XX wieku zalewowe tereny Kępy Potockiej przekształcono w park, a na terenach Wrzeciona, Wawrzyszewa i Chomiczówki zaczęły powstawać osiedla bloków mieszkaniowych.
W 1994 z dzielnicy Żoliborz wyodrębniono dzielnicę Bielany 11 Encyklopedia Warszawy, red. B. Kaczorowski, Warszawa 1994, s. 64–65; Bielany (Warszawa), Wikipedia, https://pl.wikipedia.org/wiki/Bielany_(Warszawa), dostęp: 11.10.2025. ↩︎.