Dawidy
Dawidy, część dzielnicy Mokotów
Osada położna przy linii kolejowej do Radomia. W XV wieku wyodrębniona z nieistniejącej już wsi Gromnice, która należała do rodu Ładów. W XVI wieku stała się wsią szlachecką: zakupiona przez Jana Raciborskiego, dziekana kapituły warszawskiej, który w 1630 roku przekazał ją kolegiacie św. Jana. Kanonik Czyżewski powiększył posiadłość o kilka posesji, utworzył dobra Dawidy – około 1560 ha (2,8 tysiącamórg). Od 1678 roku stanowiła własność misjonarzy przy kościele św. Krzyża, po rozbiorach – Skarbu Państwa. W 1827 roku miała 18 domów i 160 mieszkańców. Po uwłaszczeniu w 1864 roku folwark Dawidy liczył 579 ha. W 1905 roku we wsi było 40 domów i 478 mieszkańców, była tu szkoła, sklep, kuźnia i dwa wiatraki 11 Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. I, Warszawa 1880, s. 915. ↩︎. W 1921 roku Dawidy tworzyły trzy osiedla: Dawidy (wieś i folwark), Dawidy Bankowe i Dawidy Poduchowne. Mieszkało w nich 499 osób w 42 domach. W 1951 roku przyłączono je do Warszawy 22 Encyklopedia Warszawy, red. B. Kaczorowski, Warszawa 1994, s. 131. ↩︎.