Górce
Górce, część dzielnicy Bemowo
Dawna wieś szlachecka w pobliżu Babic. W 1432 roku należała do Piotra Pielgrzyma, którego syn Andrzej już w 1466 roku zwał się Górczewski. W latach 1494–1525 stanowiła własność Mikołaja Kazuba. W 1580 roku należała do rodu Zdziarskich. Liczyła 4 łany gruntu opodatkowanego (około 67 ha). W XVII wieku stała się własnością Jana Szymanowskiego, skarbnika sochaczewskiego, który w Górcach założył folwark o powierzchni 2 łanów (około 33 ha). Po wojnach szwedzkich, w 1661 roku, we wsi zachowały się tylko 4 domy. W XVIII wieku osada stanowiła początkowo własność Malinowskiego, kapitana wojsk koronnych, potem Piotra Pawła Sapiehy, wojewody smoleńskiego. W 1827 roku wieś tworzyło 38 domów zasiedlonych przez 282 mieszkańców. W 1775 roku znajdowało się tu 19 domów włościańskich i 4 folwarczne. Wieś była usytuowana po obu stronach obecnej ulicy Górczewskiej. W 1827 roku stało przy niej 38 domów, które były zamieszkane przez 282 osoby. Folwark Górce A – według opisu z 1867 roku – miał 516 mórg powierzchni, grunty orne i zagrody stanowiły 438 mórg, łąki 6 mórg, pastwiska 40 mórg, zarośla 10 mórg, nieużytki i place 22 morgi; wieś Górce miała 29 osad, gruntu 81 mórg. Folwark Górce B liczył około 500 mórg powierzchni 11 Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich (dalej: SGKP), t. II, Warszawa 1881, s. 698. ↩︎.
W 1877 roku w Górcach grunta nabył Krystian Jan Ulrich, czołowy ogrodnik warszawski 22 Historia rodziny Ulrichów, Muzeum Warszawy, 8.04.2020, https://muzeumwarszawy.pl/historia-rodziny-ulrichow-cz-1/, dostęp: 12.09.2025. ↩︎, (spadkobierca Zakładów Ogrodniczych C. Ulrich, istniejących od 1905 roku), który założył tu szkółkę drzew owocowych i krzewów ozdobnych oraz otwarty dla publiczności ogród spacerowy. Zorganizował on również czteroletnie kursy dla praktykantów, które ukończyło około stu ogrodników. Władze carskie zakazały mu jednak prowadzenia tej działalności. Niemniej za jego przykładem poszli inni, a w okolicy rozwinęła się prowadzona na wysokim poziomie produkcja sadowniczo-warzywnicza kierowana na rynek warszawski.
Podobnie jak w innych osadach podwarszawskich, na potrzeby rozbudowującego się miasta, były zakładane liczne cegielnie i zakłady budowalne (z których największą była fabryka dachówek Bogumiła Schneidera), po których pozostały ślady w postaci glinianek.
W XIX wieku Górce weszły w skład gminy Młociny i liczyły 32 gospodarstwa. W tym czasie znaczną część gruntów wsi oraz folwark włączono do gminy Powązki.
W 1933 roku uruchomiono linię tramwajową nr 20 łączącą Koło i Boernerowo. W 1951 roku Górce zostają przyłączone do Warszawy 33 Górce, Wikipedia, https://pl.wikipedia.org/wiki/G%C3%B3rce, dostęp: 12.09.2025. ↩︎.