Groty
Groty, część dzielnicy Bemowo
Początkowo, w XVI wieku, wieś szlachty zagrodowej, położona nieopodal Babic, będąca własnością Grotów i Zdziarskich. Liczyła 3 łany (około 77 ha). Zniszczona całkowicie w okresie najazdu szwedzkiego w latach 1655–1656, później ponownie zasiedlona 11 Groty, Wikipedia, https://pl.wikipedia.org/wiki/Groty, dostęp: 11.10.2025. ↩︎. W 1868 roku w Grotach było 13 drobnych gospodarstw o łącznej powierzchni około 39 mórg oraz folwark – około 358 mórg (rozparcelowany około 1881 roku) 22 Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. II, Warszawa 1881, s. 859. ↩︎. W 1881 roku było tu 13 domów, w tym dwa murowane, 157 mieszkańców oraz willa, zaprojektowana przez Władysława Marconiego, usytuowana w rozległym parku (o powierzchni około 25 ha), dla „króla kolei żelaznych” 33 Jan Gottlieb Bloch, Wikipedia, https://pl.wikipedia.org/wiki/Jan_Gottlieb_Bloch, dostęp: 11.10.2025. ↩︎, warszawskiego bankiera Jana Gottlieba Blocha 44 Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. II, Warszawa 1881, s. 859. ↩︎. W 1904 roku było w niej 21 domów i 25 mieszkańców. Folwark został rozparcelowany do około 70 ha. Po 1886 roku w pobliżu wsi wybudowano Fort III Blizne, który po 1913 roku stracił znaczenie obronne. W okresie międzywojennym w Grotach miała swoje grunty Dyrekcja Robót Publicznych. Mieścił się tu również do 1939 roku zakład leczniczo-wychowawczy doktora J. Twerskiego. W 1947 roku Groty liczyły 423 mieszkańców, administracyjnie należały do gminy Blizne. W 1951 roku zostały przyłączone do Warszawy 55 Encyklopedia Warszawy, red. B. Kaczorowski, Warszawa 1994, s. 228. ↩︎.