Jelonki
Jelonki (dawniej Jelonek), część dzielnicy Bemowo
Wieś i folwark Jelonki, wraz ze szkołą początkową, powstały w XIX wieku na gruntach należących do wsi Odolany. Od 1877 roku wieczystym dzierżawcą folwarku o powierzchni około 112 ha oraz cegielni Jelonki (pozostałością wydobycia surowca na potrzeby cegielni do dzisiaj są glinianki) był Bogumił Schneider. Roczna produkcja cegielni w 1882 roku opiewała na 150 tysięcy rubli srebrnych 11 Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. III, Warszawa 1882, s. 561. ↩︎. Produkowane cegły posłużyły do budowy wielu warszawskich obiektów, między innymi pobliskich fortów 22 Glinianki Sznajdra, Wikipedia, https://pl.wikipedia.org/wiki/Glinianki_Sznajdra, dostęp: 1.09.2025. ↩︎. Na terenie dóbr stało 12 domów zamieszkanych przez 157 ludzi. W 1904 roku w Jelonkach było 19 gospodarstw, 729 mieszkańców, szkoła początkowa, cegielnia (pracowało w niej 133 robotników) i fabryka dachówek (16 robotników). W okresie międzywojennym folwark rozparcelowano, przed 1939 rokiem powstało miasto-ogród Jelonek. Administracyjnie Jelonki należały do gminy Blizne. W 1943 roku syn Bogumiła – Zygmunt Schneider – wydzielił ze swojego gruntu działkę z przeznaczeniem na budowę kościoła (parafię erygowano dopiero w 1951 roku) 33 Encyklopedia Warszawy, red. B. Kaczorowski, Warszawa 1994, s. 294. ↩︎. W początkach 1947 roku Jelonki liczyły 3896 mieszkańców. Do Warszawy zostały przyłączone w 1951 roku 44 Tamże. ↩︎. Rok później na terenie Jelonek zbudowano istniejące do dziś drewniane osiedle Przyjaźń dla budowniczych Pałacu Kultury i Nauki. Po zakończeniu budowy baraki służyły później jako akademiki, oprócz nich zbudowano domki dla inżynierów i towarzyszącą infrastrukturę (między innymi kino Dar). Proces urbanizacji przyspieszył od lat 70. i 80. XX wieku, kiedy to zaczęto budować duże osiedla mieszkaniowe 55 Jelonki (Warszawa), Wikipedia, https://pl.wikipedia.org/wiki/Jelonki_(Warszawa), dostęp: 1.09.2025. ↩︎.