Radość
Radość (dawniej Maciorowe Bagno), część dzielnicy Wawer
Osiedle, dzięki korzystnemu położeniu przy linii kolei nadwiślańskiej wybudowanej w 1877 roku, powstało na przełomie XIX i XX wieku na części gruntów Zbójnej Góry, przy nadwiślańskiej linii kolejowej, pomiędzy Międzylesiem, Borkowem, Zbójną Górą i Nowym Miedzeszynem. Pierwotna, lokalna nazwa kolonii brzmiała „Maciorowe Bagno”. Nazwę „Radość” wymyślił podobno popularny przedwojenny aktor komediowy Antoni Fertner, który wybudował w niej willę „Pod Kogutem” 11 Radość, Fandom, https://warszawa.fandom.com/wiki/Rado%C5%9B%C4%87, dostęp: 12.10.2025. ↩︎. Już od początku miejscowość rozwinęła się jako popularny letniskowy zakątek. W 1905 roku w Radości były 22 domy, 3 sklepy, żyło w niej 35 stałych mieszkańców. Od 1914 roku do Radości można było również dojechać wąskotorową kolejką jabłonowsko-karczewską 22 Kolej jabłonowska, Fandom, https://warszawa.fandom.com/wiki/Kolej_jab%C5%82onowska, dostęp: 12.10.2025. ↩︎. W 1921 roku były tu 103 budynki i 294 mieszkańców. Osada należała do gminy Falenica. W latach 1925–1934 wybudowano tam kościół pw. Matki Boskiej Anielskiej oraz szkołę podstawową. Rozwój Radości przyspieszyło od 1932 roku zelektryfikowanie szerokotorowej linii kolejowej Grodzisk–Warszawa–Otwock. Osiedle miało własny urząd pocztowy, posterunek Policji Państwowej i szkołę 33 Radość, dz. cyt. ↩︎. W 1938 roku osiedle było zabudowane 350 budynkami 44 Radość (Warszawa), Wikipedia, https://pl.wikipedia.org/wiki/Rado%C5%9B%C4%87_(Warszawa), dostęp: 12.10.2025. ↩︎. W 1951 roku Radość została przyłączona do Warszawy.