Sielce
Sielce, Siedlce, Siedlcza, część dzielnicy Mokotów
Dawna wieś i folwark leżące w dolinie nadwiślańskiej, na południe od Łazienek, przy drodze od rogatek Belwederskich do Wilanowa, na terenach pomiędzy wsiami: Siekierki, Czerniaków, Wilanów, Służew, Królikarnia i Mokotów 11 Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. X, Warszawa 1889, s. 524. ↩︎. W 1406 roku zostały nadane dziekanowi kapituły kolegiackiej św. Jana przez księcia Janusza I Starszego i jako własność kościoła dotrwały do konfiskaty dokonanej przez rząd pruski po III rozbiorze Polski. W 1628 roku wieś liczyła 5 łanów powierzchni (ok. 84 ha) i stanowiła prawdopodobnie wespół z Czerniakowem i Czarnowem jedną całość. Zlokalizowany był tam folwark i wójtostwo, w XVI wieku mieszkał sukiennik. W 1580 roku znajdowała się ona w powiecie warszawskim, ziemi warszawskiej województwa mazowieckiego 22 Sielce (Warszawa), Wikipedia, https://pl.wikipedia.org/wiki/Sielce_(Warszawa), dostęp: 12.10.2025. ↩︎. W 1775 roku wieś liczyła 29 gospodarstw 33 Encyklopedia Warszawy, red. B. Kaczorowski, Warszawa 1994, s. 778. ↩︎. Od 1775 roku w Sielcach założono istniejący do dziś folwark, który wydzierżawił Stanisław August tworząc na jego terenie założenie ogrodowo – parkowe, które włączone w 1820 roku do posiadłości Belweder stało się później modnym podwarszawskim parkiem wypoczynkowym. W 1 połowie XIX wieku część terenów Sielc należała do wielkiego księcia Konstantego i jego małżonki Joanny Grudzińskiej, po których śmierci ich posiadłości w Polsce (w tym również Sielce) trafiły w ręce cara Mikołaja I. W 1864 roku we wsi uwłaszczono 8 mórg i 136 prętów gruntu, z których część pod nazwą Kolonia Sielce przeszła do oddzielnej księgi hipotecznej 44 Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. X, Warszawa 1889, s. 524. ↩︎. Ogólny obszar dawnego folwarku wynosił 288 mórg. Około 1870 roku mieszkało tu 316 mieszkańców. Pewna część gruntów folwarku oddana została na zakład hodowli jedwabników dla istniejącej jeszcze przed 1860 rokiem spółki jedwabniczej 55 Tamże, s. 525. ↩︎.
W 2 połowie wieku XIX wieś należała do gminy Mokotów powiatu warszawskiego i parafii Wilanów 66 Sielce (Warszawa), dz. cyt. ↩︎. W 1891 roku wieś przeciął odcinek konnej kolei wilanowskiej (później parowej), jednak już w 1914 roku, wskutek protestów mieszkańców, z powodu hałasu kolej zamknięto i rozebrano tory 77 Kolej wilanowska, Wikipedia, https://pl.wikipedia.org/wiki/Kolej_wilanowska, dostęp: 12.10.2025. ↩︎.
Sielce włączono do Warszawy w 1916 roku. Zmieniono następnie nazwy głównych ulic zmieniając równocześnie wiejski charakter osady w obszar zurbanizowany i uprzemysłowiony. Przypisano je do parafii św. Bonifacego 88 Encyklopedia Warszawy, red. B. Kaczorowski, Warszawa 1994, s. 778. ↩︎. Dawną wieś i folwark włączono do transportu publicznego. W okresie międzywojennym Sielce stały się modnym i eleganckim rejonem dolnego Mokotowa.
Zniszczenia wojenne wstrzymały rozwój tej części Mokotowa, niemniej w okresie powojennym impuls do rozwoju Sielc już w 1949 roku dało założenie przy ul. Chełmskiej Wytwórni Filmów Dokumentalnych i Fabularnych przy ul. Chełmskiej. W latach 1953 – 1966 zbudowano nowe osiedle mieszkaniowe Sielce, w chwili obecnej również realizowane są nowe inwestycje mieszkaniowe uzupełniające zachowaną lub odbudowaną tkankę miejską tej części Warszawy 99 Sielce (Warszawa), dz. cyt. ↩︎.