Skorosze
Skorosze, część dzielnicy Ursus
Skorosze to dawna wieś, w XV wieku należąca do rodu Ładów, granicząca z Opaczą Wielką, Solipsami i Czechowicami. W 1528 roku miały 2 łany powierzchni (około 34 ha) ziemi ornej. Na jej terenie znajdował się młyn. W XVI wieku część obszaru wsi należała do rodziny Nadarzyńskich. W XVII wieku stanowiła własność Falęckich, w XVIII wieku – komornika granicznego płockiego Juliana Józefa Karczewskiego 11 Julian Józef Karczewski, Wikipedia, https://pl.wikipedia.org/wiki/Julian_J%C3%B3zef_Karczewski, dostęp: 12.09.2025. ↩︎. W 1789 roku tworzyło ją 11 gospodarstw z zabudową rozplanowaną wzdłuż drogi, będącej zachodnim przedłużeniem dzisiejszej ulicy Serwituty 22 Encyklopedia Warszawy, red. B. Kaczorowski, Warszawa 1994, s. 786. ↩︎. Na początku XIX wieku Skorosze były w posiadaniu rodziny Sąchockich. Później gospodarzyli tu między innymi przedstawiciele warszawskich rodzin urzędniczych: Mullerowie, prezydent Warszawy Teodor Andrault de Langeron 33 Teodor Andrault de Langeron, Wikipedia, https://pl.wikipedia.org/wiki/Teodor_Andrault_de_Langeron, dostęp: 2.10.2025. ↩︎, Hassowie, Jungowie, Kuhlenowie, Berendtowie i Własowie 44 Skorosze (Warszawa), Wikipedia, https://pl.wikipedia.org/wiki/Skorosze_(Warszawa), dostęp: 12.09.2025. ↩︎.
W 1827 roku we wsi znajdowało się 10 domów zamieszkanych przez 90 ludzi. Po 1886 roku na pograniczu Skoroszy, Solipsów i Salomei zbudowano Fort V zewnętrznej linii fortów. Przed 1889 rokiem Skorosze były kolonią, liczyły 19 gospodarstw, 141 mieszkańców i 271 ha gruntu. Wieś miała szkołę początkową 55 Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, T. X, Warszawa 1889, s. 702. ↩︎, wiatrak i karczmę 66 Encyklopedia Warszawy, red. B. Kaczorowski, Warszawa 1994, s. 786. ↩︎ i należała do gminy Pruszków. Po roku 1918 zyskała na znaczeniu, stała się siedzibą gminy, w której skład wchodziła znaczna część dzisiejszej dzielnicy Ochota. W latach 1932–1933 inżynier Lucjusz Burdzyński zbudował tu cegielnię, która działała do 1939 roku 77 Cegły budowlane i szamotowe – skrócone informacje o producentach, Muzeum Zduńskich Opowieści, https://www.zdunskieopowiesci.pl/cegly-budowlane-i-szamotowe-skrocone-informacje-o-producentach/, dostęp: 12.09.2025. ↩︎. Skorosze, na skutek szybkiego rozwoju pobliskich Czechowic, w 1937 roku utraciły rangę siedziby gminy. Po wojnie, w jej zabudowaniach, znajdowała się fabryka kosmetyków Spółdzielni Pracy „Kamelia” (współcześnie zakład produkcyjny spółki Oriflame) 88 Skorosze (Warszawa), dz. cyt. ↩︎.
W 1951 roku część terenów wsi włączono do Warszawy. W 1952 roku Skorosze (wespół z Czechowicami, Szamotami, Gołąbkami i Grabkowem) weszły w skład nowo utworzonego miasta Czechowice, przemianowanego w 1954 roku na Ursus, w 1977 roku włączonego w granice Warszawy, który w 2002 roku stał się jedną z 18 dzielnic Warszawy 99 Encyklopedia Warszawy, red. B. Kaczorowski, Warszawa 1994, s. 786. ↩︎.