Ursynów
Ursynów, Rozkosz, dzielnica
Pierwotnie zwany był Rozkosz i stanowił rezydencję podmiejską wzniesioną w 1776 roku, której nazwę nadano na pamiątkę miesiąca miodowego spędzonego w niej przez Stanisława Kostkę Potockiego i Aleksandrę z Lubomirskich (nazwę Ursynów wprowadził Julian Ursyn Niemcewicz, który nabył posiadłość w 1822 roku i nazwał ją rodowym przydomkiem Niemcewiczów) 11 Ursynów, Wikipedia, https://pl.wikipedia.org/wiki/Ursyn%C3%B3w, dostęp: 12.10.2025. ↩︎. Dawniej był to folwark usytuowany na skarpie warszawskiej, należący do parafii Służew, w 1827 roku mający 2 domy i 13 mieszkańców, około 1890 roku liczył 18 mieszkańców i 108 mórg powierzchni gruntu. Zasłynął z chowu bydła rasy holenderskiej i hodowli koni 22 Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. XII, Warszawa 1892, s. 820. ↩︎. W 1857 roku rezydencja stała się własnością Elżbiety Krasińskiej, żony Zygmunta, która ufundowała nową budowlę w stylu neorenesansowym, w której w latach 1906 – 1939, z woli Krasińskich, mieściło się Seminarium Nauczycieli Ludowych 33 Encyklopedia Warszawy, red. B. Kaczorowski, Warszawa 1994, s. 920. ↩︎. Przed II wojną światową we wsiach położonych na terenie obecnego Ursynowa istniało ok. 400 domów zamieszkanych przez 3 000 mieszkańców. Po wojnie zarówno rezydencję, jak i otaczające ją grunty przekazano na cele oświaty rolniczej (należy od 1956 roku do SGGW). W 1951 teren współczesnego Ursynowa włączono do Warszawy poddając go od lat 60. XX wieku intensywnej zabudowie mieszkaniowej 44 Ursynów, dz. cyt. ↩︎.