Zerzeń
Zerzeń (dawniej Krusze, Rzizno, Zerzyn), część dzielnicy Wawer
Osiedle rolnicze zlokalizowane przy trakcie lubelskim, w pobliżu Wawra. W 1358 roku był własnością rodu Kościeszów. W 1403 roku erygowano w nim parafię należącą do diecezji poznańskiej obejmującą całą południową część niziny praskiej od Gocławia aż do Wiązowny. W 1528 roku Zerzeń liczył 4 łany (około 67 ha) i rozpadł się na trzy działy, z których jeden w XVII wieku był własnością karmelitów bosych, a inny od 1727 roku wchodził w skład klucza zastawskiego dóbr wilanowskich. W 1827 roku osadę tworzyło 13 gospodarstw zamieszkanych przez 137 mieszkańców; jedna z części należała do sukcesorów metrykanta Cypriana Sowińskiego, wśród których występował późniejszy obrońca Warszawy podczas powstania listopadowego, dowódca reduty nr 56 na Woli – generał Józef Longin Sowiński. W 1864 roku Zerzeń wchodził w skład gminy Zagóźdź i liczył 37 gospodarstw i 176 mieszkańców. W 1883 roku w osadzie, na miejscu starej świątyni, zbudowano nowy murowany kościół według projektu Konstantego Wojciechowskiego. W 1905 roku Zerzeń tworzyło 37 gospodarstw zamieszkiwanych przez 405 mieszkańców, znajdowała się tam szkoła, dwa sklepy, kuźnia i austeria. Od 1924 roku należał do gminy Wawer. W granice Warszawy został włączony w 1951 roku 11 Encyklopedia Warszawy, red. B. Kaczorowski, Warszawa 1994, s. 1015. ↩︎.